1. Βρισκόμαστε σήμερα μπροστά στη μεγαλύτερη επανάσταση από τη νεολιθική εποχή και μετά. Πρόκειται για τη μετάβαση από την πατριαρχική εποχή σε μια νέα μορφή ανθρώπινου πολιτισμού.
2. Οι παγκόσμιες δομές της βίας και του φόβου, ο πόλεμος μεταξύ των δύο φύλων και η ανδρική κυριαρχία, ο ρατσισμός και ο αφανισμός των λαών, η εκμετάλλευση του τρίτου κόσμου και η εκμετάλλευση της Φύσης καθορίστηκαν ιστορικά και μόνο ιστορικά μπορούν να αλλάξουν.
3.Τα προσωπικά προβλήματα για τα οποία εκατομμύρια άνθρωποι επισκέπτονται σήμερα τους διαφόρους θεραπευτές, είναι επίσης ιστορικά καθορισμένα και για αυτό απαιτούν, εκτός από την προσωπική θεραπεία και μια κοινωνική και πολιτική απάντηση.
4. Η εξωτερική περιβαλλοντική κρίση και η εσωτερική κρίση του ανθρώπου είναι οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος, της ίδιας ασθένειας. Η κατανόηση και η επίλυσή τους μπορεί να γίνει μόνο αν παρατηρήσει κανείς συγχρόνως και τις δύο πλευρές αυτής της ασθένειας.
5. Η αγάπη μεταξύ των δύο φύλων έχει καταστραφεί εντελώς εξαιτίας του πολέμου ενάντια στη γυναίκα και εξαιτίας της ιστορικής καταπίεσης της σεξουαλικότητας, εδώ και αρκετές χιλιετίες. Βρισκόμαστε στην αρχή της εμφάνισης ενός μη βίαιου πολιτισμού που έχει τις ρίζες του σε μια νέα μορφή σχέσης των δύο φύλων.
6. Με την ιμπεριαλιστική επέκταση της ανδρικής κυριαρχίας μέσω κράτους, θρησκείας και εκκλησίας, χάθηκαν οι μητριαρχικές πνευματικές πηγές των αρχέγονων πολιτισμικών δομών της ανθρωπότητας. Θα χρειαστεί να τις ανακαλύψουμε σ’ ένα άλλο επίπεδο, για να γίνει δυνατή η διαμόρφωση ενός μη βίαιου παγκόσμιου πολιτισμού.
7. Η κριτική στο παρόν σύστημα δεν αρκεί πλέον. Χρειαζόμαστε συγκεκριμένους χώρους πάνω στη γη, όπου να μπορούν ν’ αναπτυχθούν και να δοκιμαστούν νέες μορφές συνύπαρξης. Αυτούς τους χώρους τους ονομάζουμε “θεραπευτικούς βιότοπους”.

Η δημιουργία είναι μία και μοναδική. Όλα τα πλάσματα συμμετέχουν στους νόμους και στις δυνάμεις της μίας και μοναδικής ύπαρξης. Όλα έχουν σχέση μεταξύ τους και όλα μαζί σχηματίζουν την αλυσίδα της ζωής.
Η γη είναι ένας ενιαίος οργανισμός. Όλα τα όντα της γης σχηματίζουν μαζί ένα ενιαίο ζωτικό σώμα με μια συνολική βασική πληροφορία (γενετικός κώδικας), με συνολική συνείδηση και συνολική θέληση για τη Ζωή.
Όταν παραβιάζεται η αλυσίδα της ζωής, με τη βία ή το φόβο, τότε αρρωσταίνει ολόκληρο το ζωτικό σώμα. Η αρρώστια της φύσης και η εσωτερική αρρώστια του ανθρώπου είναι δύο όψεις της ίδιας συνολικής αρρώστιας, που έχει προκληθεί, από τη βία και το φόβο.
Ο σύγχρονος πολιτισμός στηρίζεται κατά κύριο λόγο στην καταστροφή της ζωής (διατροφή, ενδυμασία, καλλυντικά, φάρμακα, εκμετάλλευση των πρώτων υλών κ.λ.π.). Τα θύματα είναι τα φυτά, τα ζώα, τα παιδιά, οι θρησκευτικές και εθνικές μειονότητες, οι λαοί του τρίτου κόσμου και εμείς οι ίδιοι.
Τη βία που διοχετεύουμε στα άλλα όντα, επιστρέφει σε μας ως αρρώστια, ως φόβος και εσωτερική αδυναμία. Ζούμε σε μια κοινωνία άρρωστων ανθρώπων. Αυτού του είδους η αρρώστια δεν θεραπεύεται με ατομική θεραπεία.
Οι αρχές του σημερινού τρόπου ζωής, δεν στέκονται πλέον ηθικά. Αυτό μας εμπλέκει άμεσα ή έμμεσα ως συνεργούς στην παγκόσμια καταστροφή, στην οποία πέφτουμε οι ίδιοι θύματα, όσο αυτή η καταστροφή συνεχίζεται.
Το πρόβλημα δε λύνεται πλέον με ηθικά κηρύγματα ή μερική διόρθωση. Χρειαζόμαστε ένα νέο σχέδιο ανθρώπινου πολιτισμού και κοινωνίας, μια νέα άποψη για τη ζωή και ένα νέο σχέδιο αναφορικά με την ύπαρξή μας πάνω στη γη.

Όλα τα πλάσματα – άνθρωποι, ζώα, φυτά, φυλές και λαοί - έχουν ένα ιδιαίτερο νόημα και λειτουργία στην εξέλιξη της δημιουργίας. Όλα έχουν το δικαίωμα στο δικό τους τρόπο ζωής και στο δικό τους τρόπο ύπαρξης στο οικοδόμημα της δημιουργίας. Όλα έχουν το δικαίωμα για μια ανάπτυξη και εξέλιξη απαλλαγμένη από το φόβο.

Όλα τα πλάσματα έχουν το δικαίωμα σε μια υγιή και ελεύθερη λειτουργία των οργάνων τους, στη χαρά για τη ζωή, στη περιέργεια, στις ερωτικές σχέσεις, στην κοινοτική συνύπαρξη, στους φυσικούς βιότοπους και στην ιδιαίτερη σύνδεσή τους με τη συνολική δημιουργία.
Όλα τα πλάσματα προέρχονται (ως έμβρυα και ως παιδιά) από έναν κόσμο θαλπωρής και εμπιστοσύνης. Όλα έχουν το δικαίωμα, σ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους, να αναπτύσσονται σ΄ αυτό το κλίμα της εμπιστοσύνης. Όλα έχουν το δικαίωμα για μία θεμελιακή εσωτερική υγεία και ελευθερία, που πηγάζουν από την εμπιστοσύνη.
Όλα τα πλάσματα που έχουν δέρμα και τρίχωμα, έχουν το δικαίωμα για ζεστασιά και σ’ αυτές τις συνθήκες ζωής που την εξασφαλίζουν.
Όλα τα πλάσματα έχουν το δικαίωμα στην τροφή και σ’ αυτές τις συνθήκες ζωής που την εξασφαλίζουν.
Όλα τα πλάσματα έχουν το δικαίωμα στην ελεύθερη κίνηση που χρειάζονται για την ανάπτυξή τους, για τη χαρά και τη σωματική και πνευματική τους υγεία. Δεν επιτρέπεται να συλλαμβάνονται και να φυλακίζονται σε κλουβιά.
Όλα τα πλάσματα έχουν ειδικά όργανα για την ανακάλυψη της ζωής και της επαφής με τον κόσμο (τα άκρα, τα γεννητικά όργανα, τα φτερά, τα κέρατα, οι ουρές, τα νύχια, τα λέπια κ.τ.λ.). Δεν επιτρέπεται κατακομματιάζοντας και ακρωτηριάζοντάς τα, να παρεμποδίζεται αυτή τους η λειτουργία.

Όλα τα πλάσματα ζουν μαζί, σε μια μεγάλη κοσμική αδελφότητα . Οι διαφορές μεταξύ ανθρώπου και ζώου δεν είναι διαφορές αρχής αλλά μόνο διαβάθμισης. Γι’ αυτό‚ όλα τα πλάσματα έχουν τα ίδια πολιτικά δικαιώματα πάνω στη γη.

Βιώνουμε σήμερα την παγκόσμια κληρονομιά μιας αιματηρής ιστορικής εποχής. Όλα όσα προκαλούν οι άνθρωποι μεταξύ τους, αυτά που προκαλούν στα παιδιά τους, αυτά που προκαλούν στα ζώα, θα μπορούσε κανείς να το αντέξει, μόνον αν απέτρεπε αυστηρά το βλέμμα του. Εκτεταμένες περιοχές του πλανήτη έχουν ήδη εγκαταλειφθεί από τις διεθνείς οργανώσεις βοήθειας, και για πολλές περιοχές δεν ακούμε πλέον τίποτα στις ειδήσεις, γιατί φαίνεται πως δεν μπορεί πλέον να γίνει τίποτα εκεί. Ο μόνος λόγος για τον οποίον κοιμόμαστε ακόμη ήσυχα, είναι γιατί δεν βρισκόμαστε ακόμη στη θέση του θύματος και δεν μπορούμε καν να φανταστούμε, ποια πραγματικότητα κρύβεται πίσω από λέξεις όπως “ολοκαύτωμα”, “γενοκτονία”, “εμφύλιος πόλεμος”, “εμπόριο όπλων”, “μυστική αστυνομία”, “ποινή θανάτου”, “βασανιστήρια”, “περιτομή”, “ακρωτηριασμός” κ.τ.λ. Όλα αυτά συμπεριλαμβάνονται σήμερα στην καθημερινή πραγματικότητα εκατομμυρίων ανθρώπων. Η απίστευτη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε μια χώρα όπως η Κίνα, μετριέται σε οικονομικούς και πολιτικούς ισολογισμούς. Τα επακόλουθα του διεθνούς εμπορίου όπλων, μετριούνται στα χρηματιστήρια και στους τραπεζικούς λογαριασμούς και όχι στην απερίγραπτη ανθρώπινη δυστυχία που προκαλείται εξ' αιτίας αυτού. Όλα αυτά που συμβαίνουν, μας κάνουν να ανατριχιάζουμε στη σκέψη πως τα παιδιά που καίγονται ή ακρωτηριάζονται, θα μπορούσαν να είναι δικά μας.
Από το τέλος της νεολιθικής εποχής και μετά, υψώθηκε ο ανδρικός ιμπεριαλισμός ενάντια στη δημιουργία, ενάντια στη ζωή, ενάντια σε κάθε θηλυκή αρχή. Η Γη σκεπάστηκε από ένα αποκαλυπτικό δίκτυο βίας. Ξεκινώντας από την πατριαρχική επανάσταση και μετά, η έννοια της “ δύναμης”, εκφράζεται με την “άσκηση βίας”. Aπό τότε τα μεγάλα πολιτικά, οικονομικά και ιδεολογικά συστήματα είναι συστήματα βίας. Η βία προκαλεί φόβο. Με το φόβο οι άνθρωποι χειραγωγούνται εύκολα. Ο φόβος είναι απαραίτητος για τη στήριξη της επιβίωσης των συστημάτων της βίας. Ο φόβος μπλοκάρει την ικανότητά μας ν’ αγαπήσουμε, τη διάθεσή μας για επαφή, τη δυνατότητα επαφής μεταξύ ανθρώπου και ζώου. Ο φόβος είναι η κεντρική οικολογική μέγγενη του καιρού μας. Ο φόβος και η βία είναι δίδυμα, όπου το ένα προκαλεί την εμφάνιση του άλλου. Ο φόβος οδηγεί στο μπλοκάρισμα και στη συσσώρευση πρωταρχικών ζωτικών ενεργειών και μ’ αυτό στη δημιουργία λανθάνουσας βίαιης ενέργειας, σε κάθε φοβισμένο οργανισμό. Ακόμη και τα απερίγραπτα κακουργήματα του γερμανικού φασισμού είναι απόρροια αυτής της σκληρής αρχής, δηλαδή της απελευθέρωσης εγκλωβισμένων ενεργειών. Αυτό το φαινόμενο πρέπει να το κατανοήσουμε πολύ βαθιά, για να μπορέσουμε να το λύσουμε και να το ξεπεράσουμε. Η αγκύλωση φοβισμένων οργανισμών με “συνθήματα δύναμης” ή με “εχθρικές εικόνες”, οδηγεί σε εκρήξεις συνολικής βίας, έτσι ακριβώς όπως τη βιώνουμε παντού πάνω στη γη. Μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα, μόνον όταν καταφέρουμε να σπάσουμε στο κομβικό σημείο, την παγκόσμια αλυσίδα του φόβου και της βίας.
Δεν αρκούν πλέον τα συνθήματα ειρήνης ή τα ηθικά διδάγματα, εφόσον ο φόβος και η βία είναι φαινόμενα του ανθρώπινου οργανισμού, βαθιά συνδεδεμένα με τις δομές των σύγχρονων κοινωνιών. Γι’ αυτό το λόγο το θεραπευτικό έργο, και το έργο για την ειρήνη, δεν είναι μόνον προσωπική αλλά και πολιτική εργασία. Το να κάνει κανείς εργασία “για την ειρήνη στον πλανήτη”, σημαίνει στον καιρό μας: να βάζει τα θεμέλια για τις συνθήκες ζωής, για τις οικονομικές δομές, για τις συνθήκες παραγωγής, για τους κοινωνικούς χώρους, για τους σεξουαλικούς χώρους, για το οικολογικό περιβάλλον και για τις πνευματικές δομές, που θα είναι βάσεις ικανές να παράγουν δομική ειρήνη και δομική θεραπεία. Η λέξη κλειδί για τη δομική ειρήνη είναι η εμπιστοσύνη. Ο φόβος και η βία μπορούν να ξεπεραστούν δομικά με την επαναφορά της αρχικής εμπιστοσύνης, με την οποία όλοι κάποτε είχαμε ξεκινήσει τη ζωή μας. Κατ΄ επέκταση, η εργασία υπέρ της ειρήνης ταυτίζεται σήμερα με τη δημιουργία παραδειγματικών χώρων εμπιστοσύνης, όπου θα επανέλθει η αρχέγονη εμπιστοσύνη, μεταξύ όλων των πλασμάτων. Άρα, το να ασκεί κανείς, όπου κι αν βρίσκεται, εργασία για την ειρήνη με μια στρατηγική απαλλαγμένη από το φόβο, σημαίνει υπεράσπιση και προστασία της ίδιας της ζωής. Αποφάσεις ζωής τέτοιου είδους απαιτούν υψηλή επαναστατική δύναμη. Αυτή η δύναμη εμφανίζεται, όταν αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε τι προκαλούμε στα συνδημιουργήματά μας, με την συνήθεια της σιωπής μας.

H άσκηση βίας στα ζώα, εμφανίζεται παγκοσμίως, μ’ έναν ιδιαίτερο τρόπο. Η φρίκη που χαρακτηρίζει καθημερινά όλη τη Γη, ξεπερνάει σε σκληρότητα και σε ποσότητα κάθε περιγραφή. Ποια χυδαιότητα βιώνει ένας σκύλος, όταν κατακρεουργείται ζωντανά, στα ιατρικά εργαστήρια των πανεπιστημίων;Ποιες πρακτικές και ποιες μεθόδους εφαρμόζονται για τη θυσία και τον αφανισμό των ζώων, για να έχουμε εμείς τροφή, καλλυντικά, φάρμακα και ρούχα; Ποιες και πόσες εκατοντάδες χιλιάδες πληροφορίες φόβου και σκληρότητας, στέλνονται καθημερινά στο σύμπαν από τα κτηνιατρικά εργαστήρια, από τις φάρμες ζώων για την παραγωγή γούνας, από τα σφαγεία; Ποιο φριχτό ταξίδι έχει ακολουθήσει κάθε πλάσμα για να βρίσκεται στο πιάτο μας στα Mac Donald’s, ως Hamburger είτε ως Big Mac; Δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη στον κόσμο, όσο επιτρέπουμε το μακελειό των ζώων, ενεργά ή παθητικά, ως δράστες είτε ως συνεργοί.
Τα ζώα είναι πλάσματα όπως και εμείς, όμως βρίσκονται σ’ ένα άλλο εξελικτικό επίπεδο. Έχουν ψυχή, είναι ικανά να δέχονται αγάπη, είναι παιχνιδιάρικα, έχουν περιέργεια, επιθυμούν την επαφή με άλλα πλάσματα και θέλουν τη στήριξή μας για να μπορέσουν να φτάσουν στην πλήρη εξέλιξή τους πάνω σ΄ αυτόν τον πλανήτη. Συχνά συμπεριφέρονται, όπως τα παιδιά. Ανήκουν στο συνολικό ζωτικό σώμα της γης και το κάθε ένα με το δικό του τρόπο και τις δικές του ικανότητες, συμμετέχει στην παγκόσμια έρευνα, έρευνα με την οποία, η ζωή στον πλανήτη θα φτάσει στον πλούτο , στο βάθος και στην πληρότητά του. Μας βοηθάνε να κατανοήσουμε τη ζωή, να δούμε νέες δυνατότητες, νέους προσανατολισμούς και να ανακαλύψουμε και να διδαχθούμε νέες μορφές επικοινωνίας μεταξύ μας. Μερικά απ' αυτά, κυρίως φάλαινες και δελφίνια, έχουν δημιουργήσει έναν υποθαλάσσιο, κοινωνικό τρόπο συμβίωσης και έχουν αναπτύξει ένα είδος ευφυίας, το οποίο σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι ανώτερο από το σημερινό πολιτισμό. Αντί να τα σκοτώνουμε, καλύτερα είναι να διδασκόμαστε από αυτά. Άνθρωπος και ζώο είναι μέρη του ίδιου ζωτικού σώματος της βιόσφαιρας, το ένα χρειάζεται το άλλο και αλληλοσυμπληρώνονται μεταξύ τους, όπως τα όργανα ενός οργανισμού. Αυτή η σχέση δε στηρίζεται μόνο στη συνύπαρξη, αλλά και στην ενεργή επικοινωνία μεταξύ τους. Όταν πετυχαίνει αυτή η επικοινωνία, παρατηρούμε αυτό που ανέκαθεν γνώριζαν οι παλιοί πολιτισμοί ειρήνης του πλανήτη μας, πως τα ζώα, είναι όπως και εμείς, ένα μέρος της μιας και μοναδικής ύπαρξης και της μιας και μοναδικής συνείδησης, και πως μόνον μαζί μπορούμε να πραγματοποιήσουμε την ομορφιά της ζωής πάνω στη Γη.

Aν θέλουμε να υπερνικήσουμε τον πόλεμο, χρειαζόμαστε ένα συγκεκριμένο όραμα για την ειρήνη. Αν θέλουμε να υπερνικήσουμε το παγκόσμιο πεδίο δύναμης της βίας, χρειαζόμαστε ένα συγκεκριμένο όραμα για ένα παγκόσμιο πεδίο δύναμης της ειρήνης. Είδαμε, στην εξέγερση του φοιτητικού κινήματος της δεκαετίας του 60, πόσο εύκολα μπορούσαν οι άνθρωποι να αγωνιστούν μαζί ενάντια σε κάτι, όπως και πόσο δύσκολα ήτανε να συμβιώσουν απλώς. Μπορούσαμε να λύσουμε το πρόβλημα της αστυνομικής αλυσίδας, όχι όμως το πρόβλημα του πλυσίματος των πιάτων στα κοινόβια μας, το πρόβλημα της ιεραρχίας στις ομάδες μας και ούτε κατά διάνοια το πρόβλημα της σεξουαλικότητας. Εκτός των μερικών συνθημάτων για μια ζωή απαλλαγμένη από αφεντικά, δεν υπήρχε ακόμη κανένα θετικό όραμα, καμιά συγκεκριμένη ουτοπία για ένα νέο τρόπο ζωής.
Οι απελευθερωτικοί αγώνες ήταν κατά κύριο λόγο αγώνες ενάντια στην αδικία και όχι για την πραγματοποίηση ενός ρεαλιστικού οράματος για την ειρήνη και τη δικαιοσύνη.
Ο σκοπός της ΤΑΜΕΡΑ, είναι η ουσιαστική διαμόρφωση μιας “συγκεκριμένης ουτοπίας” για μια νέα μορφή ανθρώπινου πολιτισμού και ανθρώπινης κοινωνίας και για μια νέα σύνδεση της ζωής μας με τα πλάσματα της φύσης, όπως και με τις δυνάμεις της δημιουργίας. Μια τέτοια ουτοπία περιέχει μια αρκετά συγκεκριμένη εικόνα και μια σύνθετη συνολική πληροφορία για ένα πραγματικό πολιτισμό ειρήνης. Όταν η ουτοπία ταυτίζεται με την εσωτερική δομή και τις δυνατότητες της πραγματικότητας και με το σύμπαν, τότε δεν είναι αυταπάτη. Όλα τα πλάσματα έχουν μια “συγκεκριμένη ουτοπία” μέσα τους που επιταχύνει την ανάπτυξή τους. Την ονομάζουμε “Εντελέχεια” (ή εσωτερικό μορφικό στόχο). Η δύναμη της “συγκεκριμένης ουτοπίας” είναι τεράστια, φτιάχνει από το σπόρο ένα ώριμο δέντρο, από την κάμπια μια πεταλούδα, από το έμβρυο έναν ώριμο άνθρωπο. Το κάθε πλάσμα κατέχει αυτή τη δύναμη όχι απλώς από τον εαυτό του, αλλά μέσα από τη σύνδεσή του με το όλο. Η “μήτρα” είναι η “συγκεκριμένη ουτοπία” ή το καρμπόν, μέσω του οποίου η δύναμη του Όλου διαπερνάει το πλάσμα και το φέρνει στην κατάσταση πραγματοποίησης του. Αν μια κάμπια με δική της απόφαση θα ήθελε να γίνει πεταλούδα, τότε θα βρισκόταν μπροστά σ’ ένα μη επιλύσιμο θέμα. “Η συγκεκριμένη ουτοπία” είναι αυτός ο παράγοντας δύναμης στη ζωή, ο οποίος μεταφέρει τα πλάσματα πέρα από τους στιγμιαίους περιορισμούς.
Η δράση της “συγκεκριμένης ουτοπίας” ακολουθεί μια δυναμική αρχή που είναι πολύ ανώτερη, από όλες τις μηχανιστικές αρχές. Ένας πολύ μικρός σπόρος πράσινου μπορεί να διαπεράσει μια ασφαλτόστρωση πάχους 5 εκ. Αυτό δεν μπορεί να γίνει μόνον λόγω της δύναμής του, αλλά εξ αιτίας της σύνδεσής του με το όλο, που έχει ήδη διαβιβαστεί στην εσωτερική του μήτρα. Η αντιπαράθεση των δυνάμεων μεταξύ του σπόρου και της ασφαλτόστρωσης πάχους 5 εκ, αποφασίζεται σ’ ένα τελείως διαφορετικό επίπεδο. Μ’ έναν ανάλογο τρόπο θα μπορούσαν οι δυνάμεις της ειρήνης να επιβληθούν στις καταστρεπτικές δυνάμεις της εξωτερικής υπεροχής.
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, πως είναι δυνατή η θεμελιακή στροφή προς ένα μη βίαιο μέλλον, αν καταφέρουμε να βρούμε για μας και για την κοινωνική εξέλιξη την “κατάλληλη συγκεκριμένη ουτοπία”. Θα βρίσκαμε τότε τη μήτρα ή το εσωτερικό καρμπόν, μέσω του οποίου θα μπορούσε να διαπεράσει η συνολική δύναμη της δημιουργίας στο έργο μας. Είναι η μόνη δύναμη που είναι ισχυρότερη από τον πόλεμο. Και ακριβώς αυτή είναι η κεντρική ιδέα της ΤΑΜΕΡΑ: να εξελίξουμε τη συγκεκριμένη ουτοπία η οποία βρίσκεται σήμερα στην εντελεχειακή εξέλιξη της ιστορίας και με την δύναμη αυτής της ειρηνικής ουτοπίας να δράσουμε στα πεδία αποφάσεων του καιρού μας.
Το βαθύ “όνειρο” της ανθρωπότητας παραμένει ακόμη άλυτο, όμως μ΄ όλα ταύτα ρεαλιστικό όραμα, μιας παγκόσμιας αλληλέγγυης κοινότητας ανθρώπων και λαών, που να συνδέεται ολιστικά με την φροντίδα και την αγάπη για τις ζωές πάνω στη γη. Τι εστί αυτό το όνειρο για την διατροφή και τη παραγωγή, για τη συμβίωση των δύο φύλων, για την πολιτική οργάνωση των νέων κοινοτήτων, για την παγκόσμια επικοινωνία, για τη συνεργασία με τα πλάσματα της φύσης και τις δυνάμεις της δημιουργίας; Τι σημαίνει για τη συνύπαρξή μας με τα άγρια ζώα, με τα κατοικίδια ζώα, με τα σαλιγκάρια στον κήπο μας; Τι σημαίνει για την καθημερινότητά μας συγκεκριμένα για τον τρόπο που τρώμε, που εργαζόμαστε, που αγαπάμε, που προσευχόμαστε; Με ποιόν τρόπο συγκεντρώνουμε τις δυνάμεις μας; Με ποιες πνευματικές πρακτικές της ζωής είμαστε σε θέση να δούμε την ιστορική συγκεκριμένη ουτοπία, που υπάρχει ώστε να την πραγματοποιήσουμε; Μ΄ αυτά τα ερωτήματα, βρισκόμαστε άμεσα, μπροστά στο αρχημιδικό σημείο, στο οποίο αποφασίζονται τόσα πολλά. Δεν υπάρχει πλέον κανένας λόγος, να μείνουμε προσκολλημένοι στον κορσέ του παλιού τρόπου ζωής.

H Γη διαπερνάται και περιβάλλεται από ένα δίκτυο γεωμαντικών γραμμών δύναμης. Κατά μήκος αυτών των ενεργειακών δρόμων, οι πρόγονοί μας χτίσανε τις ιερές πόλεις και τους δρόμους προσκυνήματος τους. Ακόμη και σήμερα βρίσκουμε εκεί, πολλά απομεινάρια των αρχαίων χρόνων, τα οποία βέβαια υπέστησαν συχνά μεταμορφώσεις από τις μεταγενέστερες εποχές. Ιδιαίτερα ο χριστιανικός πολιτισμός χρησιμοποίησε τους πανάρχαιους ειδωλολατρικούς τόπους δύναμης για να τους επαναλειτουργήσει, σύμφωνα με το δικό του πνεύμα. Ένα εντυπωσιακό παράδειγμα, είναι ο Καθεδρικός Ναός του Chartre, όπου το γοτθικό γιγαντιαίο κτίσμα, υψώνεται πάνω σε 4 αρχαία ιστορικά στρώματα, που σε κάθε ιστορική στιγμή, υπηρέτησαν τους αρχαίους πολιτισμικούς σκοπούς. Εκεί όπου συναντώνται ή διασταυρώνονται μεγάλοι ενεργειακοί δρόμοι, εκεί βρίσκονται τα φυσικά θεραπευτικά σημεία της Γης. Μοιάζουν με τα σημεία βελονισμού των μεσημβρινών του σώματός μας. Στους μεγαλύτερους ενεργειακούς κόμβους, βρίσκονται τα παντοδύναμα ιερά κέντρα της Ανθρωπότητας των αρχαίων προϊστορικών χρόνων. Εδώ, πολύ πριν από τους ιστορικούς χρόνους δημιουργήθηκαν οι αρχαίοι πέτρινοι κύκλοι (συχνά αρχαιότεροι των Stonehenge), τα αρχαία μαντεία και οι αρχαίοι ιεροί ναοί, π.χ. στην Μάλτα. Εδώ υπήρχαν και οι τόποι μύησης των εκλεγμένων ανθρώπων για το ιερό συμβούλιο. Οι ιέρειες οι οποίες φρόντιζαν αυτά τα κέντρα, είχαν πάνω από όλα ως χρέος, να εξασφαλίζουν την ανά τον κόσμο επικοινωνία των κέντρων μεταξύ τους και τη λειτουργία του παγκόσμιου θεραπευτικού πεδίου της Γης. Σήμερα βρίσκουμε σε όλες τις ηπείρους της Γης τα απομεινάρια αυτών των ιερών κέντρων μιας παγκόσμιας αρχέγονης θρησκείας, π.χ. στο Περού, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία, την Ερυθραία,την Ελλάδα, την Μάλτα, την Ινδία, το Θιβέτ, την Αυστραλία και την Πολυνησία. Σ’ αυτά τα μέρη δεν έχουν “σβήσει” οι πληροφορίες και οι πνευματικές δυνάμεις τους δρουν ακόμα. Στα πλαίσια ενός παγκόσμιου θεραπευτικού έργου, ίσως να είναι σκόπιμο να επαναενεργοποιηθούν και να δημιουργηθεί και πάλι το πνευματικό δίκτυο σύνδεσης. Η επαναπαραγωγή ενός υγιούς γεωμαντικού δικτύου σ΄ ολόκληρη τη Γη είναι ένας από τους θεραπευτικούς σκοπούς της νέας εποχής.
Η δεύτερη άποψη στην κατεύθυνση ενός Παγκόσμιου θεραπευτικού δικτύου είναι οι ειρηνικοί πολιτισμοί της Γης που υπάρχουν ακόμα. Μολονότι εξοντώθηκαν από την πατριαρχική εποχή, ιδιαίτερα στη χριστιανική και αποικιστική περίοδο, μερικοί από αυτούς υπάρχουν σε σχετικά πρωτόγονη μορφή, π.χ. μερικές ομάδες των ιθαγενών Αμποριγκίνες της Αυστραλίας, μερικές ομάδες των θιβετιανών ιθαγενών, των Εσκιμώων, των ινδιάνων, των ινδών, των αφρικανών, των λαών των Άνδεων κ.τ.λ. Εδώ υπάρχει ακόμη ζωντανά μια αρχέγονη κοσμική γνώση για μια καθαρή Γη και μια γνώση της αιώνιας, αλληλένδετης σχέσης των πλασμάτων της Γης, την οποία πρέπει να την αντιληφθούμε σε ένα νέο επίπεδο, ώστε να ξανασυνδεθούμε με τη δύναμη και το ιερό της δημιουργίας. Γι’ αυτό επιβάλλεται να προστατευτούν αυτοί οι λαοί ειρήνης από περαιτέρω αφανισμό.
Το σύγχρονο πνεύμα της ερχόμενης χιλιετίας πρέπει να ενωθεί με την διαχρονική πνευματκή πηγή ειρήνης των αρχαϊκών χρόνων, χωρίς να χρειάζεται να καταλήξει στις παλιές πολιτισμικές μορφές. Η ανθρωπότητα τρεφόταν ολόκληρες χιλιετηρίδες από αυτές τις πηγές, έως τη στιγμή του ρήγματος που έφερε η πατριαρχική επανάσταση. Η γνώση αυτής της πηγής είναι αποθηκευμένη στα κύτταρά μας, άρα υπάρχει ακόμη και μπορούμε να την ξυπνήσουμε. Οι λαοί της ειρήνης υπάρχουν ακόμη και σήμερα, είναι οι τελευταίοι φορείς αρχέγονης γνώσης που υπήρχε κάποτε πάνω στη Γη. Δεν πρέπει να ειδωθούν ως αντικείμενο τουριστικού ενδιαφέροντος είναι όμως απαραίτητο το αντάμωμα μαζί τους, για να μπορεί να γίνει η σύνδεση του παλιού πεδίου ειρήνης με το νέο. Τους χρειαζόμαστε και μας χρειάζονται.

Δεν μπορεί να υπάρξει στη Γη ειρήνη, όσο υπάρχει πόλεμος στην αγάπη. Τα πέντε χιλιάδες χρόνια πατριαρχικής ιστορικής εποχής, είναι η ιστορία του πολέμου μεταξύ των δύο φύλων, ο οποίος πόλεμος, δεν έχει σταματήσει ως σήμερα. Ο ιστορικός πόλεμος ενάντια στον θηλυκό κόσμο, είναι το πιο θλιβερό κεφάλαιο της ιστορίας της ανθρωπότητας. Κανείς από μας δεν το έχει ακόμη ξεπεράσει. Mόλις θα είμαστε σε θέση, να μπορούμε να κοιτάξουμε κατάματα αυτόν τον τρελό πόλεμο, ας θέσουμε ένα τέλος σ’ αυτό και μέσα μας. Μόνο τότε θα μπορούμε να αναπτύξουμε σχέδια ειρήνης για τον άνθρωπο και τη Γη. Ο πρωταρχικός στόχος όλων των μελλοντικών σχεδίων, είναι να βάλουμε όλη τη δύναμή μας, ώστε να απελευθερώσουμε τη σχέση των δύο φύλων από τα ταμπού, τις προκαταλήψεις, τις χυδαιότητες και τις φρικαλεότητες μιας παρανοϊκής εποχής. Μια νέα μη βίαιη εποχή, ένας πολιτισμός αγάπης, ριζώνει πραγματικά μόνον σε μια νέα, μη βίαιη σχέση αγάπης των δύο φύλων. Αυτό είναι ένα σημείο, το οποίο στα νέα σχέδια για την οικολογία, την πνευματικότητα και τη θεραπεία δεν μπορεί πλέoν να παραβλεφθεί, αν θέλουμε να φτάσουμε σε ρεαλιστικές λύσεις. Δεν υπάρχει υγιής οικολογία χωρίς υγιή και ολοκληρωμένη σεξουαλικότητα.
Όλοι προερχόμαστε από τη σεξουαλική ένωση μεταξύ γυναίκας και άντρα. Η σεξουαλικότητα είναι η βιολογική πηγή της ζωής μας, είναι όντως το θέμα νούμερο ένα, όσο οι άνθρωποι είναι και σαρκικά όντα. Ενόχληση της σεξουαλικότητας σημαίνει ενόχληση ολόκληρου του οργανισμού. Σχεδόν όλες οι ασθένειες του δυτικού κόσμου προέρχονται από τα προβλήματα της σεξουαλικής συμπεριφοράς και οι περισσότερες ψυχολογικές και ψυχοσωματικές αρρώστιες της εποχής μας, βασίζονται στα άλυτα προβλήματα της αγάπης μεταξύ των δύο φύλων. Κάθε χρόνο πεθαίνουν πολύ περισσότεροι άνθρωποι εξ αιτίας των προβλημάτων στον έρωτα, παρά από αυτοκινητιστικά ατυχήματα, τα οποία, ακόμη και αυτά, καθορίζονται από τις ίδιες αιτίες. Όσο τα δύο φύλα δεν θα είναι εκπληρωμένα στην αγάπη, τόσο θα προσπαθούν να συμπληρώσουν τα κενά τους με τουρισμό, κατανάλωση, κύρος, δύναμη και τελικά πόλεμο όλα αυτά στα οποία βασίζεται η σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία.
Η προϋπόθεση για ένα μη βίαιο μέλλον, είναι το σταμάτημα του πολέμου παγκοσμίως μεταξύ των δύο φύλων, η απελευθέρωση του άντρα από τους κρυφούς σεξουαλικούς φόβους και των συναισθημάτων ανικανότητας, η επανασύνδεση της γυναίκας με τις αρχικές πηγές της και με τις κεντρικές ευθύνες της στην κοινωνία των ανθρώπων, και τελικά η απελευθέρωση και των δύο από την ανόητη φαντασίωση, πως η ζήλια ανήκει στην αγάπη. Η γυναίκα και ο άντρας είναι οι δύο πόλοι, τα δύο μισά της ίδιας οντότητας που λέγεται άνθρωπος. Η συνάντησή τους πρέπει να είναι τέτοια, ώστε να “ταιριάζουν”, να αλληλοσυμπληρώνονται, να φτάνουν στην εκπλήρωση ψυχικής και σωματικής αγάπης. Και αυτό το ταίριασμα μεταξύ των δύο φύλων να έχει διάρκεια και συνέχεια. Εδώ βρισκόμαστε στον πυρήνα των πραγμάτων και δεν μπορούμε πλέον να παραβλέψουμε την πρόταση της ελεύθερης αγάπης. Σε μια παγκόσμια ειρηνική κοινότητα, η αγάπη και η σεξουαλικότητα είναι ζωτικές δυνάμεις που δεν μπορούν πλέον να δεσμεύονται σε έναν και μοναδικό άνθρωπο και να εγκλωβίζονται σε ιδιωτικούς φραγμούς. Η ελεύθερη αγάπη και η σταθερή σχέση σ’ έναν ειρηνικό πολιτισμό, δεν αλληλοαποκλείονται, αλλά αλληλοσυμπληρώνονται.
Το παλιό πρότυπο της σεξουαλικής πίστης και της ζήλιας, βασίζονται στη δυσπιστία μεταξύ των δύο φύλων.
Η βαθύτερη ελευθερία, η οποία βρίσκεται στη βάση όλων των ελευθεριών, είναι η ελευθερία της αγάπης μεταξύ των δύο φύλων.
Από αυτήν πηγάζουν η νέα ηθική και η νέα τάξη, κατά την οποία δεν χρειάζεται πλέον οι άνθρωποι να λένε ψέματα και ούτε να κρύβονται ο ένας από τον άλλον. Από αυτήν πηγάζει επίσης και η γνήσια, γεμάτη δύναμη, μη βίαιη χαρά της ζωής.
Εδώ βρίσκεται ένας απ’ τους πυρήνες της συγκεκριμένης ουτοπίας που αρχίζει να πραγματοποιείται.
Οι μελλοντικές κοινότητες και τα νέα σχέδια ζωής, θα μπορέσουν να αντέξουν στο χρόνο, αν γνωρίζουν την αρχή της ελεύθερης αγάπης και αν ξέρουν πως αυτή η αρχή δεν έρχεται σε αντίθεση με την ηθική της πίστης και της υπευθυνότητας και πως όντως επιτρέπεται να την ακολουθήσει κάποιος.
Για την γέννηση αυτής της νέας δύναμης χρειαζόμαστε ένα μεγάλο, απελευθερωμένο κοινοτικό πεδίο, όπου η κάθε ιδεολογική μορφή και ομαδική πίεση είναι ανούσια, όταν πρόκειται για τόσο βαθιές αλλαγές του εσωτερικού μας κόσμου.
Το ίδιο ισχύει για τις ερωτικές, όπως και για τις πνευματικές και θρησκευτικές μας πηγές.

Δεν μπορούμε πλέον να αντιμετωπίζουμε την παγκόσμια βία, με βία ενάντια στην βία. Ο καιρός των βίαιων επαναστάσεων έχει τελειώσει. Είναι τελείως εκτός πραγματικότητας. Σύμφωνα με τους τωρινούς συσχετισμούς δυνάμεων, οι βίαιες επαναστάσεις δεν μπορούν ποτέ να φτάσουν τον ανθρωπιστικό στόχο, εφόσον η βία ακόμη και όταν είναι ενάντια στη βία παράγει πάντα φόβο και νέα βία. Αυτός είναι ένας ψυχολογικός νόμος, τον οποίον δεν μπόρεσε να ξεπεράσει καμία επανάσταση. Άρα για την παγκόσμια εργασία για την ειρήνη χρειαζόμαστε, ένα θεμελιακά νέο σχέδιο. Ένα ουσιαστικό σημείο σ΄ αυτό το νέο σχέδιο είναι ο νόμος του πεδίου ή η δημιουργία παγκόσμιου πεδίου ειρήνης με σημειακές παρεμβάσεις. Για ν’ απελευθερώσουμε ένα ανθρώπινο σώμα από μια ασθένεια, δε χρειάζεται να θεραπευτούν μεμονωμένα όλα τα όργανα και τα κύτταρά του. Αρκεί μια νέα πληροφορία την οποία εισάγουμε, ως θεραπευτική ώθηση, ένα φάρμακο ή μερικός βελονισμός στα σημαντικά σημεία. Αν μ’ αυτόν τον τρόπο ενεργοποιηθούν οι ενεργειακοί δρόμοι και τα ενεργειακά κέντρα, το σώμα οργανώνει από μόνο του, το υπόλοιπο της δουλειάς. Αυτός ο νόμος μεταφέρεται σ’ όλον τον οργανισμό της Γης: αρκεί η εισαγωγή ενός “συμπυκνωμένου ερεθίσματος ειρήνης” σε επιλεγμένα “σημεία βελονισμού” και στα “ενεργειακά κέντρα”, ώστε η Γη στο σύνολό της, να ενεργοποιηθεί. ( Μιλώ εδώ για μια θεωρητική αρχή. Η αναγκαιότητα εκπόνησης συγκεκριμένης εργασίας ειρήνης σε περιοχές της Γης που την έχουν ανάγκη, είναι αναμφισβήτητη, και αποτελεί ένα μεγάλο μέρος των στόχων της σχολής ειρήνης που ιδρύθηκε στην Ταμέρα, βλέπε σημ. 11.)
Η Γη μαζί με τη Βιόσφαιρα είναι ένας ενιαίος οργανισμός, ένα ενιαίο ζωτικό σώμα και ένα ενιαίο πληροφοριακό σώμα. Ο γενετικός κώδικας, για όλους τους οργανισμούς – φυτά, ζώα και ανθρώπους - έχει την ίδια μαθηματική βασική δομή. Όλα τα πλάσματα ακολουθούν την ίδια βάση πληροφοριών της ζωής. Ο γενετικός κώδικας και το πανάρχαιο κινέζικο I Ging, αποδεικνύουν με τη μαθηματική τους ομοιότητα, μια παρόμοια βάση πληροφοριών στον μοριακό όπως και στον πνευματικό χώρο. Όταν δώσουμε σ΄ αυτό το ενιαίο πληροφοριακό σώμα της Βιόσφαιρας (ο Τeilhard de Chardin το ονόμαζε νοόσφαιρα) μια νέα πληροφορία, η οποία είναι συμβατή με το συνολικό σύστημα, τότε αυτή η πληροφορία δρα στο συνολικό σύστημα της νοόσφαιρας, όπως ένα φάρμακο στο συνολικό σύστημα του σώματός μας. Όλοι οι οργανισμοί είναι μέρος της νοόσφαιρας, γι’ αυτό η εισαχθείσα πληροφορία δρα ήπια σ’ όλους αυτούς. Αυτή η νέα πληροφορία δημιουργεί “το νέο πεδίο”.
Η κάθε μεμονωμένη δράση μπορεί να προκαλέσει τη δημιουργία “ενός νέου πεδίου”, όταν συνδέεται με μια νέα πληροφορία. Όταν ο Reinhold Messner ανέβηκε στο Έβερεστ χωρίς μάσκα οξυγόνου, δημιουργούσε ένα νέο πεδίο πληροφοριών. Από τότε ήταν δυνατό και για άλλους να ανέβουν στο Έβερεστ χωρίς μάσκα οξυγόνου. Υπάρχουν πολλά τέτοια παραδείγματα στον αθλητισμό και στην τέχνη. Η αρχή του μορφογενετικού πεδίου ισχύει παντού στην εξέλιξη, μια που ακολουθεί άμεσα τη λογική της ολογραφικής λειτουργικότητας του παγκόσμιου ζωτικού σώματος, όπου όλοι οι οργανισμοί είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους. Αν κατορθώσουμε σε μερικά νέα πολιτισμικά κέντρα της Γης, να δώσουμε μια συνολική πληροφορία για το σχηματισμό ενός νέου πολιτισμού χωρίς φόβο και βία, τότε αυτή η πληροφορία δεν θα δράσει μόνον σ΄αυτόν τον ειδικό χώρο, αλλά στη συνολική νοόσφαιρα της Γης. Το επακόλουθο θα είναι ότι λίγο μετά, θα προκύψουν τέτοια μοντέλα και σε άλλα σημεία της Γης.
Είμαστε προετοιμασμένοι για τέτοιου είδους πιθανότητες, όχι μόνο από την πλευρά της ιατρικής και της μελέτης των βιολογικών συστημάτων, αλλά και λόγω των ερευνών στον τομέα της φυσικής (θεωρία του χάους). Μικρές περιστροφές σε ένα μικρό σημείο της Γης μπορούν ως αποτέλεσμα μαθηματικών αυξήσεων, να οδηγήσουν σε τεράστια συνολική δράση. Συνδυάζοντας τέτοια φαινόμενα συντονισμού και πολλαπλασιασμού, κερδίζουμε μια νέα λογική πολιτική θεωρία, κατά την οποία, όταν δοθεί η ανάλογη ώθηση, το σύστημα αρχίζει και “δουλεύει από μόνο του”. Στα επείγοντα καθήκοντα της παγκόσμιας εργασίας για την ειρήνη, ανήκει επίσης να δημιουργηθούν πάνω στη Γη τέτοιου είδους σημεία δύναμης, με συγκεκριμένη πληροφορία για την ειρήνη. Όσο πιο σφαιρική είναι η νέα πληροφορία, τόσο περισσότερους τομείς της ζωής περιλαμβάνει, όσο πιο σύνθετη είναι και όσο πιο πολύ εμβαθύνει τις σχέσεις της πνευματικής και της βιολογικής ύπαρξής μας, τόσο περισσότερο μπορεί να γενικευτεί και τόσο πιο δυνατή μπορεί να είναι η παγκόσμια δράση του πεδίου.
Εδώ ισχύουν τα ωραία λόγια του Victor Hugo: “Τίποτα δεν είναι πιο ισχυρό από μια ιδέα που ήρθε ο καιρός της.”

Τα “κέντρα δύναμης” που θα δημιουργηθούν, τα ονομάζουμε “θεραπευτικούς βιότοπους”. Ένας θεραπευτικός βιότοπος είναι μια ζωντανή κοινότητα που αποτελείται από ανθρώπους, ζώα και φυτά, των οποίων οι δυνάμεις της ζωής, αλληλοσυμπληρώνονται και δεν μπλοκάρονται πλέον από τη βία και το φόβο. Οι θεραπευτικές σκέψεις στις οποίες στηρίζεται, προκύπτουν από το ίδιο το συνταίριασμα των οργανισμών.
Οι δομές είναι ανοιχτές. Όλα τα όντα ζούνε σε συνεχή αλληλεπίδραση. Τα υπάρχοντα είναι κοινά. Η θεραπεία είναι επίσης μια ανοιχτή διαδικασία. Η θεραπεία ενός ανθρώπου συσχετίζεται με τους άλλους συνανθρώπους, με τα ζώα, με τα φυτά, τη φύση και όλη τη δημιουργία.
Η βαθύτερη - βιολογική και πνευματική - θεραπευτική δύναμη, είναι η εμπιστοσύνη. Το ολόγραμμα του φόβου πρέπει να αντικατασταθεί από το ολόγραμμα της εμπιστοσύνης που θα φτάνει μέχρι το επίπεδο των κυτταρικών διεργασιών. Όταν επιτυγχάνεται αυτό το σημείο της μεταβολής, τότε εμφανίζεται σε όλες τις σχέσεις, η νέα πληροφορία, που χρειαζόμαστε για να δημιουργηθεί το νέο πεδίο δύναμης. Αυτή η διαδικασία παίρνει πολύ μεγαλύτερες προεκτάσεις. Όπου υπάρχει εμπιστοσύνη, εξαφανίζεται π.χ. ο φόβος για τα φίδια, είτε αποκτά κανείς την τόλμη να πηδήξει στο νερό από μεγάλο ύψος.
Όπου υπάρχει εμπιστοσύνη δεν υπάρχει ο φόβος του χωρισμού και της ζήλιας και αυτό το διδαχτήκαμε από την εμπειρία. Δεν δημιουργούνται σκέψεις μίσους και βίας. Η εμπιστοσύνη είναι η κινητική ενέργεια της ειρήνης: εμπιστοσύνη μεταξύ παιδιών και ηλικιωμένων, μεταξύ ανδρών και γυναικών, μεταξύ διαφορετικών κοινοτήτων και λαών, μεταξύ της κοινότητας των ανθρώπων και των ζώων, μεταξύ του ανθρώπου και του σύμπαντος.
Η δημιουργία της εμπιστοσύνης σε μια κοινότητα απαιτεί πολύ κόπο. Σε αποφασιστικές καταστάσεις όπου πρόκειται για το σεξ, την αγάπη, την εξουσία, ή το χρήμα εμφανίζεται η καχυποψία ως βασική πληροφορία προγραμματισμού της συμπεριφοράς μας. Γι’ αυτό, χρειαζόμαστε ένα βαθιά μελετημένο και δομημένο σχέδιο της ανθρώπινης κοινότητας, για να μπορέσουμε να σβήσουμε τους τραυματικούς κόμβους και να μπορούμε να παράγουμε την εμπιστοσύνη. Η Εμπιστοσύνη είναι πάνω απ’ όλα ένα ερώτημα της αλήθειας. Πόση αλήθεια αντέχουν δύο εραστές, πόση αλήθεια αντέχει μία κοινότητα και πώς χειριζόμαστε τα θέματα της αλήθειας; Όποιος δεν χρειάζεται πλέον να κρύβεται από τους άλλους, δεν χρειάζεται να έχει και το φόβο ότι δεν θα αγαπηθεί. Και όποιος δεν έχει πλέον αυτό το φόβο, μπορεί να εξελίξει ένα γνήσιο ανθρωπισμό.
Για να δομήσουμε σταθερές κοινότητες πρέπει να δουλέψουμε με τον ίδιο μας τον εαυτό. Για να αφήσουμε να δράσουν οι δυνάμεις της ειρήνης ευεργετικά και προς τα έξω, πρέπει οι ειρηνιστικές δυνάμεις, να είναι γερά αγκυροβολημένες στη συνείδηση των εργατών(τριών) για την ειρήνη. Οι προσωπικές μας ατέλειες δεν είναι ιδιωτικές υποθέσεις, είναι απεικονίσεις των παγκόσμιων ατελειών και όσο περισσότερο μπορούμε να τις διαλύσουμε μέσα μας, τόσο περισσότερο μπορούμε να τις διαλύσουμε και προς τα έξω.
Ένα ενδιαφέρον στοιχείο του θεραπευτικού βιότοπου είναι το Σανκτουάριουμ. Το Σανκτουάριουμ ήτανε στους πρώιμους πολιτισμούς, ένας τόπος όπου δεν επιτρεπόταν να τιμωρηθεί κανείς. Οι εγκληματίες, που ίσως να έφταναν σ’ αυτό το μέρος, δεν επιτρεπόταν να κυνηγηθούν και έτσι μπορούσαν εκεί να αρχίσουν μία νέα ζωή.
Για τη θεραπεία των σκέψεών μας είναι σημαντικό, να ξαναεπιστρέψουμε σ’ αυτήν την παράδοση του Σανκτουάριουμ, ώστε να κατανοήσουμε βαθιά τη σκέψη της συγχώρεσης. Ο κάθε ένας από εμάς ένιωσε μίσος για κάποιον συγκεκριμένο άνθρωπο. Ήμαστε ικανοί και έτοιμοι να συγχωρέσουμε; Είναι η γνώση μας και η θέληση για την ειρήνη, αρκετά βαθιά για αυτό; Αυτό το θέμα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε εάν θέλουμε πραγματικά να σπάσουμε την αλυσίδα του φόβου και της βίας. Οδηγούμαστε αναμφισβήτητα στις εσωτερικές θέσεις του δικού μας ψυχισμού, όπου η δύναμη και η ανωτερότητα της δουλειάς μας για την ειρήνη, μπορεί να υπερτερήσει. Με τη δομή και τον τρόπο οργάνωσής τους, οι θεραπευτικοί βιότοποι συνδέονται με μία νέου τύπου πλανητική σκέψη. Οι πόροι ενέργειας, η χρήση νερού, η τροφή, η κατανάλωση και η ανακύκλωση είναι προσανατολισμένα προς ένα μέλλον της παγκόσμιας θεραπείας. Ο τρόπος ζωής είναι σχετικά λιτός όμως γεμάτος ενέργεια. Τα νέα κέντρα δύναμης της ζωής μπορούν να προκαλέσουν κοσμογονικές αλλαγές.
Η αρχή του “εγώ” αφήνεται στην παγκόσμια συνειδητότητα και στην παγκόσμια εισροή ενέργειας. Μ’ αυτόν τον τρόπο γεμίζουν με δύναμη τα ρεζερβουάρ που μας δίνουν νέες δυνατότητες για την θεραπευτική δουλειά, την τεχνολογία και τον παγκόσμιο σχηματισμό πεδίου ειρήνης.
Οι θεραπευτικοί βιότοποι είναι πραγματικά κύτταρα - πυρήνες του μέλλοντος και δρουν στο πνεύμα του “μορφογενετικού σχηματισμού πεδίου”. Με τη δημιουργία του πρώτου μοντέλου, αυξάνεται η πιθανότητα για τη δημιουργία του επόμενου και μεθ’ επόμενου. Οι καιροί είναι ώριμοι για τη δόμηση τέτοιων θεραπευτικών βιοτόπων σε όλες τις ηπείρους. Όσο περισσότεροι θεραπευτικοί βιότοποι δημιουργούνται – πράγμα το οποίο περιμένουμε στα επόμενα είκοσι χρόνια, τόσο πιο πυκνή θα γίνει η παγκόσμια δράση.
Η υπό διαμόρφωση παγκόσμια κοινότητα του πλανήτη, εξελίσσεται σε ένα δίκτυο των θεραπευτικών βιοτόπων, κοινοτήτων και λαών, που δέχτηκαν ως αρχή την εμπιστοσύνη και τη συνεργασία με όλα τα συνδημιουργήματα.

Η ΤΑΜΕΡΑ είναι ένα αγρόκτημα που καλύπτει μια επιφάνεια 140 εκταρίων στην Πορτογαλία, όπου μία αυξανόμενη ομάδα εργατών για την ειρήνη, εργάζεται εδώ και μερικά χρόνια για να δημιουργήσει τις συνθήκες ζωής για την ανάπτυξη ενός θεραπευτικού βιότοπου. Η δουλειά προσανατολίζεται στην κατεύθυνση των σκέψεων και των στόχων που έχουν περιγραφεί παραπάνω.
Στην ΤΑΜΕΡΑ δημιουργήθηκε το σχολείο ειρήνης (σχολειό Mirja), όπου μεταβιβάζονται οι αρχές της θεραπευτικής εργασίας στη θεωρία και στην πράξη. Σ’ αυτό ανήκει και η προσωπική θεραπεία. Δεν μπορούμε να βγάλουμε προς τα έξω καμία ειρηνιστική δύναμη, όταν αυτή δεν υπάρχει στον ίδιο μας τον εαυτό. Χρειαζόμαστε ένα συγκεκριμένο όραμα για την ειρήνη, αλλά και για μας τους ίδιους, ώστε να αντιμετωπίσουμε δραστικά τον πόλεμο. Πρέπει να αναγνωρίσουμε και να ξεπεράσουμε την παγκόσμια αλυσίδα της βίας και του φόβου ακόμη και μέσα μας, εάν θέλουμε να αναπτύξουμε ρεαλιστικά προγράμματα για την παγκόσμια εξουδετέρωσή της. Αυτή η μόνιμη σχέση μεταξύ εσωτερικής και εξωτερικής δομής αποτελεί την ολιστική εργασία για την ειρήνη. Γι’ αυτό στους θεματικούς τομείς του σχολείου ανήκουν και θέματα της εσωτερικής ζωής όπως: η τέχνη της υπερνίκησης του φόβου – σεξουαλικότητα και θεραπεία – η λογική της αγάπης - δόμηση κοινοτήτων και διεύθυνση ομάδων – κοσμολογία και θρησκευτική έρευνα – εξέλιξη και προϊστορία – η δύναμη της συγκεκριμένης ουτοπίας.
Οι συμμετέχοντες στο Σχολείο παρακολουθούν μία διετή σωματική και πνευματική εκπαίδευση, κατά τη διάρκεια της οποίας μπορούν να απελευθερωθούν από τις προσωπικές τους αδυναμίες. Ο σκοπός της επιμόρφωσης είναι η αποδοχή ενός επαγγελματικού προσανα-τολισμού στην ΤΑΜΕΡΑ ή σε μία άλλη μελλοντική κοινότητα, είτε στη διεθνή ειρηνιστική εργασία.
Η σχολή της ειρήνης χρησιμεύει στην εκπαίδευση ανθρώπων που αποφάσισαν να θέσουν την εργασία και το μελλοντικό τους επάγγελμα στην υπηρεσία της θεραπείας και της παγκόσμιας εργασίας για την ειρήνη. Οι εργάτες ειρήνης παραμένουν αποδοτικοί και έχουν δύναμη και επαγγελματική δράση, ακόμη και σε συνθήκες που κλονίζεται η ερωτική τους ζωή. Χρειάζονται όμως και μια επαγγελματική μέθοδο, με τη βοήθεια της οποίας να είναι ικανοί να λύνουν τις προσωπικές συγκρούσεις και να εμβαθύνουν τα ερωτικά τους θέματα.
Επαγγελματική και “ιδιωτική” ζωή, επανάσταση και αγάπη, πολιτικό έργο και προσωπική εξέλιξη, πρέπει να ταυτίζονται, αν θέλουμε να δημιουργήσουμε τις συνθήκες και τη δύναμη, για ένα νέο τρόπο ζωής, που είναι απαραίτητος για να θεμελιωθεί η ειρήνη στον κόσμο.
Αυτές είναι οι βασικές σκέψεις όλων των επιμορφωτικών προγραμμάτων στο σχολείο ειρήνης στην ΤΑΜΕΡΑ. Ένας μη βίαιος πολιτισμός έχει ανάγκη από νέους επαγγελματικούς στόχους και προσανατολισμούς έτσι ώστε να δοθεί η δυνατότητα διαχρονικής και συνεχής εργασίας.
Για νεότερους ανθρώπους που επιθυμούν να προσεγγίσουν αυτή τη δουλειά, δημιουργείται το “σχολείο των νέων για την παγκόσμια γνώση”. Πολλοί νέοι δεν ενθουσιάζονται πλέον από τους σημερινούς επαγγελματικούς μηχανισμούς. Χρειάζονται μια άλλη προοπτική ζωής και δυνατότητα για νέα επαγγέλματα στα πλαίσια του παγκόσμιου πολιτισμού ειρήνης. Γι’ αυτόν το σκοπό οργανώνονται από την ΤΑΜΕΡΑ εκδρομές, όπου οι νέοι λαμβάνουν μέρος σε ειρηνιστική εργασία σε άλλες χώρες, αποκτώντας έτσι ένα σφαιρικό βλέμμα για την κατάσταση στον Πλανήτη. Για τη χειρωνακτική και τεχνική επιμόρφωση στην ΤΑΜΕΡΑ υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις εργασίας και εξειδικευμένοι εργοδηγοί. Η σχολή νέων υπηρετεί μεταξύ άλλων την εξέλιξη μιας νέας σχέσης με τη φύση και μιας αληθινής σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ ανθρώπου και ζώου. Γι’ αυτό το λόγο η ΤΑΜΕΡΑ διαθέτει και έναν ιππικό όμιλο.

Η αφορμή για την εκτύπωση και τη διανομή του παρόντος μανιφέστου ήταν η ίδρυση στην ΤΑΜΕΡΑ του Ινστιτούτου για την παγκόσμια εργασία για την ειρήνη (ΙΠΕΕ). Τα έργα υποδομής του χώρου αναπτύχθηκαν αρκετά, ώστε να μπορούν να παρέχουν τη δυνατότητα για ένα ευρύτερο φάσμα εργασίας του ινστιτούτου. Επίσης το ινστιτούτο έχει ως σκοπό να επιταχύνει την παγκόσμια δικτυακή εργασία και να πραγματοποιήσει τους στόχους του θεραπευτικού βιότοπου σε όσο το δυνατόν περισσότερα μέρη του Πλανήτη.

Θα ήθελα άλλη μια φορά να αναφέρω με λίγα λόγια τους στόχους:
- Συνεργασία με τη φύση και με όλα τα πλάσματα της.
- Επαναπροσδιορισμός της οργάνωσης των ανθρώπινων βιότοπων σε σχέση με ολόκληρη τη δημιουργία.
- Εκπληρωμένη σεξουαλικότητα και τέλος του πολέμου μεταξύ των δύο φύλων.
- Διάλυση της παγκόσμιας αλυσίδας της βίας και του φόβου – στον Πλανήτη και στον ίδιο τον εαυτό μας.
- Δημιουργία μελλοντικών κοινοτήτων, που εμπεριέχουν στην πράξη της ζωής, μια καινούργια ολική πληροφορία για την ειρήνη στον κόσμο.
- Καλλιέργεια επαφών και συνεργασίας με άλλες ομάδες και μεμονωμένα άτομα που συμμετέχουν στη δόμηση μιας παγκόσμιας ειρηνικής δύναμης.
- Δημιουργία της απαλλαγμένης από φόβο βιόσφαιρας.
- Ανάπτυξη ενός σχεδίου για ένα μη βίαιο παγκόσμιο πολιτισμό στη Γη.

Το ΙΠΕΕ συνεργάζεται με όλα τα άτομα και τις κατευθύνσεις, που ενδιαφέρονται για την πραγματοποίηση των επονομαζόμενων σκοπών. Για τη φιλοξενία των επισκεπτών προγραμματίζεται η ανέγερση ενός διεθνούς κέντρου συνάντησης, δίπλα στο ήδη υπάρχον ξενοδοχείο και στο Κάμπιγκ. Το κύριο κτίσμα του Ινστιτούτου θα χρειαστεί να χτιστεί στο επόμενο χρόνο (2000). Και επειδή εμείς οι αρχικοί ιδιοκτήτες δεν μπορούμε πλέον να χρηματοδοτήσουμε τα έργα από ιδιωτικούς πόρους, είμαστε ευγνώμονες για τη χρηματική σας υποστήριξη.

Πληροφορίες:
Ινστιτούτο για την Παγκόσμια Εργασία Ειρήνης
IGF (Institut for global peacework)
Healing Biotop I Tamera
Monte Cerro
P-7630 Colos
Portugal

Email: igf@tamera.org

στην Ελλάδα sonja.chaida@gmx.net , chryssa.sotiraki@gmx.net
www.tamera.org